رَءَا

وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ