آتَى قائمة آيات القرآن : شكال اساسي

Occurrences dans les Ayat

عرض من 1 إلى 2 من أصل 2

كلمات

أُوتُوا۟ (31)
ءَاتَيْنَا (17)
أُوتِىَ (14)
وَءَاتُوا۟ (11)
وَءَاتَيْنَٰهُ (9)
ءَاتَيْنَٰهُمُ (8)
وَءَاتَيْنَا (7)
ءَاتَيْنَٰهُمْ (6)
ءَاتَىٰهُمُ (5)
ءَاتَيْنَٰهُ (5)
وَيُؤْتُونَ (5)
يُؤْتِيهِ (5)
ءَاتَىٰكُمْ (4)
ءَاتَيْتُمُوهُنَّ (4)
ءَاتِنَا (4)
وَءَاتَوُا۟ (4)
ءَاتَيْتُم (3)
ءَاتَيْنَٰكُم (3)
أُوتِيتُم (3)
نُؤْتِهِۦ (3)
وَءَاتَى (3)
وَءَاتَيْنَٰهُم (3)
يُؤْتُونَ (3)
يُؤْتِكُمْ (3)
يُؤْتِى (3)
ءَاتَىٰهُ (2)
ءَاتَىٰهُمَا (2)
ءَاتَىٰهُمْ (2)
ءَاتَيْتَ (2)
ءَاتَيْنَآ (2)
ءَاتَيْنَٰكَ (2)
ءَاتَيْنَٰهُم (2)
أُوتِيتُمْ (2)
أُوتِيتُهُۥ (2)
فَـَٔاتُوهُنَّ (2)
نُؤْتِيهِ (2)
وَءَاتَىٰكُم (2)
وَءَاتَىٰنِى (2)
وَءَاتُوهُم (2)
وَأُوتِينَا (2)
وَيُؤْتِ (2)
يُؤْتَ (2)
يُؤْتِ (2)
ءَاتَتْ (1)
ءَاتَوا۟ (1)
ءَاتَوْهُ (1)
ءَاتَىٰكَ (1)
ءَاتَىٰكُم (1)
ءَاتَىٰكُمُ (1)
ءَاتَىٰنَا (1)
ءَاتَىٰنِىَ (1)
ءَاتَىٰنِۦَ (1)
ءَاتَىٰهَا (1)
ءَاتَىٰهُم (1)
ءَاتَيْتَنَا (1)
ءَاتَيْتَنِى (1)
ءَاتَيْتَهُنَّ (1)
ءَاتَيْتُكَ (1)
ءَاتَيْتُكُم (1)
ءَاتَيْنَٰهَآ (1)
ءَاتُونِى (1)
ءَاتُونِىٓ (1)
ءَاتِهِمْ (1)
أُوتَ (1)
أُوتُوهُ (1)
أُوتُوٓا۟ (1)
أُوتِيتَ (1)
تُؤْتَوْهُ (1)
تُؤْتُوا۟ (1)
تُؤْتُونَهُنَّ (1)
تُؤْتُونِ (1)
تُؤْتِى (1)
تُؤْتِىٓ (1)
سَنُؤْتِيهِمْ (1)
سَيُؤْتِينَا (1)
فَسَيُؤْتِيهِ (1)
فَـَٔاتَتْ (1)
فَـَٔاتَىٰهُمُ (1)
فَـَٔاتَيْنَا (1)
فَـَٔاتُوا۟ (1)
فَـَٔاتُوهُمْ (1)
فَـَٔاتِ (1)
فَـَٔاتِهِمْ (1)
لَأُوتَيَنَّ (1)
لَـَٔاتَوْهَا (1)
لَـَٔاتَيْنَا (1)
لَّـَٔاتَيْنَٰهُم (1)
نُؤْتَىٰ (1)
نُّؤْتِهَآ (1)
وَءَاتَتْ (1)
وَءَاتَىٰهُ (1)
وَءَاتَىٰهُمْ (1)
وَءَاتَيْتُمُ (1)
وَءَاتَيْتُمْ (1)
وَءَاتَيْنَٰهُمَا (1)
وَءَاتَيْنَٰهُمْ (1)
وَءَاتُوهُنَّ (1)
وَءَاتِ (1)
وَءَاتِنَا (1)
وَءَاتِينَ (1)
وَأُوتِيَتْ (1)
وَتُؤْتُوهَا (1)
وَيُؤْتُوا۟ (1)
يُؤْتَوْنَ (1)
يُؤْتَىٰ (1)
يُؤْتَىٰٓ (1)
يُؤْتُوٓا۟ (1)
يُؤْتِكُمُ (1)
يُؤْتِيهِمْ (1)
يُؤْتِيَنِ (1)
يُؤْتِيَهُ (1)
يُؤْتِيَهُمُ (1)

Sourates Celui qui est revêtu d’un manteau, Il s’est couvert d’une cape (المدثر) : Ayah 52

Chacun d'eux voudrait plutôt qu'on lui apporte des feuilles tout étalées.

Sourates La vache, La génisse (البقرة) : Ayah 213

Les gens formaient (à l'origine) une seule communauté (croyante). Puis, (après leurs divergences,) Allah envoya des prophètes comme annonciateurs et avertisseurs; et Il fit descendre avec eux le Livre contenant la vérité, pour régler parmi les gens leurs divergences. Mais, ce sont ceux-là mêmes à qui il avait été apporté, qui se mirent à en disputer, après que les preuves leur furent venues, par esprit de rivalité! Puis Allah, de par Sa Grâce, guida ceux qui crurent vers cette Vérité sur laquelle les autres disputaient. Et Allah guide qui Il veut vers le chemin droit.