ج ح م

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ

مَا كَانَ لِلنَّبِىِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن يَسْتَغْفِرُوا۟ لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوٓا۟ أُو۟لِى قُرْبَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْجَحِيمِ