ورود في الآيات

عرض من 51 إلى 55 من أصل 151
كلمة السورة رقم الآية
مَوْعِدُهُۥ Hûd 17 Est-ce que celui qui se fonde sur une preuve évidente (le Coran) venant de son Seigneur et récitée par un témoin [l'archange Gabriel] de Sa part, cependant qu'avant lui [Muhammad] il y a le livre de Moïse tenant lieu de guide et de miséricorde... [est meilleur ou bien celui qui ne se fonde sur aucune preuve valable?]. Ceux-là y croient; mais quiconque d'entre les factions n'y croit pas, aura le Feu comme rendez-vous. Ne sois donc pas en doute au sujet de ceci (le Coran). Oui, c'est la vérité venant de ton Seigneur; mais la plupart des gens n'y croient pas.
مَّوْعِدِى Ta-Ha 86 Moïse retourna donc vers son peuple, courroucé et chagriné; il dit: «O mon peuple, votre Seigneur ne vous a-t-Il pas déjà fait une belle promesse? L'alliance a-t-elle donc été trop longue pour vous? ou avez-vous désiré que la colère de votre Seigneur s'abatte sur vous, pour avoir trahi votre engagement envers moi?»
مِّيعَادُ Saba 30 Dis: «Le rendez-vous est pour un jour que vous ne saurez retarder d'une heure, ni avancer!»
نَعِدُهُمْ Celui qui pardonne, Le croyant 77 Endure donc. La promesse d'Allah est vraie. Que Nous te montrions une partie de ce dont Nous les menaçons ou que Nous te fassions mourir (avant cela)... c'est vers Nous qu'ils seront ramenés.
نَعِدُهُمْ Jonas 46 Que Nous te fassions voir une partie de ce dont Nous les menaçons, ou que Nous te fassions mourir, (en tout cas), c'est vers Nous que sera leur retour. Allah est en outre, témoin de ce qu'ils font.

وَٰعَدْنَا (و ع د – وَٰعَدْ), تُوَاعِدُوهُنَّ (و ع د – وَٰعَدْ), يَعِدُكُمُ (و ع د – وَعَدَ), يَعِدُكُم (و ع د – وَعَدَ), ٱلْمِيعَادَ (و ع د – مِّيعَاد), وَعْدَهُۥٓ (و ع د – وَعْد), وَعَدتَّنَا (و ع د – وَعَدَ), وَعَدَ (و ع د – وَعَدَ), يَعِدُهُمْ (و ع د – وَعَدَ), يَعِدُهُمُ (و ع د – وَعَدَ), وَعْدَ (و ع د – وَعْد), تُوعَدُونَ (و ع د – وَعَدَ), وَعَدَنَا (و ع د – وَعَدَ), تَعِدُنَآ (و ع د – وَعَدَ), تُوعِدُونَ (و ع د – تُوعِدُ), وَوَٰعَدْنَا (و ع د – وَٰعَدْ), تَوَاعَدتُّمْ (و ع د – تَوَاعَد), ٱلْمِيعَٰدِ (و ع د – مِّيعَاد), وَعَدُوهُ (و ع د – وَعَدَ), وَعْدًا (و ع د – وَعْد), مَّوْعِدَةٍ (و ع د – مَّوْعِدَة), وَعَدَهَآ (و ع د – وَعَدَ), نَعِدُهُمْ (و ع د – وَعَدَ), ٱلْوَعْدُ (و ع د – وَعْد), مَوْعِدُهُۥ (و ع د – مَّوْعِد), وَعْدَكَ (و ع د – وَعْد), وَعْدٌ (و ع د – وَعْد), مَوْعِدَهُمُ (و ع د – مَّوْعِد), وَعْدُ (و ع د – وَعْد), وُعِدَ (و ع د – وَعَدَ), وَعِيدِ (و ع د – وَعِيد), وَعَدَكُمْ (و ع د – وَعَدَ), وَوَعَدتُّكُمْ (و ع د – وَعَدَ), وَعْدِهِۦ (و ع د – وَعْد), لَمَوْعِدُهُمْ (و ع د – مَّوْعِد), وَعِدْهُمْ (و ع د – وَعَدَ), مَّوْعِدًا (و ع د – مَّوْعِد), مَّوْعِدٌ (و ع د – مَّوْعِد), ٱلْوَعْدِ (و ع د – وَعْد), وَعْدُهُۥ (و ع د – وَعْد), يُوعَدُونَ (و ع د – وَعَدَ), مَوْعِدًا (و ع د – مَّوْعِد), مَوْعِدُكُمْ (و ع د – مَّوْعِد), وَوَٰعَدْنَٰكُمْ (و ع د – وَٰعَدْ), يَعِدْكُمْ (و ع د – وَعَدَ), مَّوْعِدِى (و ع د – مَّوْعِد), مَوْعِدَكَ (و ع د – مَّوْعِد), ٱلْوَعِيدِ (و ع د – وَعِيد), ٱلْوَعْدَ (و ع د – وَعْد), وَعْدَهُۥ (و ع د – وَعْد), وَعَدَهَا (و ع د – وَعَدَ), أَيَعِدُكُمْ (و ع د – وَعَدَ), وُعِدْنَا (و ع د – وَعَدَ), وَعَدْنَٰهُ (و ع د – وَعَدَ), مِّيعَادُ (و ع د – مِّيعَاد), يَعِدُ (و ع د – وَعَدَ), وَعَدتَّهُمْ (و ع د – وَعَدَ), يَعِدُكُمْ (و ع د – وَعَدَ), وَعَدْنَٰهُمْ (و ع د – وَعَدَ), أَتَعِدَانِنِىٓ (و ع د – وَعَدَ), وَعَدَكُمُ (و ع د – وَعَدَ), بِٱلْوَعِيدِ (و ع د – وَعِيد), مَوْعِدُهُمْ (و ع د – مَّوْعِد), ٱلْمَوْعُودِ (و ع د – مَوْعُود)